Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe to pierwsze stronnictwo, które powstało po zmianach politycznych w naszym kraju w roku 1989. Celem Stronnictwa jest działalność polityczna służąca dobru Narodu i Państwa Polskiego oraz kształtowanie życia społecznego w oparciu o nauczanie społeczne Kościoła. ZChN zajmuje od początku na politycznej scenie stałe i znaczące miejsce. W latach 1991-1993 i po roku 1997, bez ZChN nie było możliwe utworzenie większościowej koalicji w Sejmie. W wyniku wyborów w 1993 roku ponad jedna trzecia wyborców prawicy nie wprowadziła do Sejmu żadnego swojego reprezentanta. ZChN to jedyne stronnictwo, które nie tylko przetrwało ten czteroletni okres w opozycji pozaparlamentarnej, ale potrafiło nawet rozbudować w tym okresie swoje struktury. Wybory do sejmu i senatu 23 września 2001 po raz drugi wyznaczyły dla ZChN miejsce w opozycji pozaparlamentarnej. Inicjatorem, fundatorem oraz Pierwszym Prezesem ZChN jest prof. Wiesław Chrzanowski, żołnierz Armii Podziemnej, lider konspiracyjnych młodzieżowych środowisk narodowych podczas II wojny światowej, więziony w latach stalinowskich, współpracownik śp. Prymasa Tysiąclecia, Marszałek Sejmu I kadencji Odrodzonej III Rzeczpospolitej. Obecnie prezesem stronnictwa jest Marian Papis. Założycielami ZChN byli działacze NSZZ Solidarność, Niezależnego Zrzeszenia Studentów, młodzieżowych organizacji katolickich, oraz konspiracyjnych prawicowych i niepodległościowych środowisk politycznych ("Młoda Polska", środowisko "Głos", kombatanci AK, NOW, NSZ).